آدم همیشه برای به دست آوردن چیزی تازه است که راه می افتد و میرود حتی اگر آن چیز تازه چیزی جز مرگ نباشد.همیشه هم چیزی کهنه از دست میرود که ممکن است آن قدر ها هم کهنه نبوده و ارزش نگه داشتن داشته.برگشتن اما گاهی برای دوباره به دست آوردن همان چیز کهنه و از دست رفته است اگر چه کمتر هم به نتیجه میرسد.

بر گرفته از کتاب نیمه غایب اثر حسین سنا پور