دیشب که داشتم کنار ساحل دریای نیلگون خزر قدم میزدم و به موجهای خروشان دریا نگاه میکردم به این فکر میکردم که زندگی ما آدم ها مثل این دریا میمونه.گاهی اوقات آروم آروم گاهی وقتها مواج و طوفانی.ما آدم ها هم مثل ماهی ها میمونیم که داریم تو این دریا زندگی میکنیم و واسه بقای خودمون حق دیگران رو خیلی راحت میخوریم و اونها رو ازار میدیم.
آخر سر هم مرگ مانند صیادی یک روز از راه میرسد و ما را در تور خودش اسیر میکند
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و یکم شهریور 1386ساعت 23:30 توسط نگار |