mardomak.blogfa.com

دوستی

دل من دیر زمانیست که می پندارد

دوستی نیز گلیست

مثل نیلوفر و ناز

ساقه ترد و ظریفی دارد

بی گمان سنگ دل است ،آنکه روا می دارد

جان این ساقه ی نازک را دانسته بی آزارد

در زمینی که ضمیر من و توست

از نخستین دیدار هر سخن هر رفتار

دانه هایست که می افشانیم

برگ و باریست که می رویانیم...

.....

با نگاهی که در آن شوق بر آرد فریاد

با سلامی که در آن نور ببارد لبخند

دست یکدیگر را بفشاریم به مهر

جام دلهامان را

مالامال از یاری ،غمخواری بسپاریم به هم

بسرایم به آواز بلند

شادی روی تو

ای دیده به دیدار تو شاد

باغ جانت هم وقت

+ نوشته شده در دوشنبه پانزدهم مهر 1387ساعت 14:40 توسط نگار |